Veel liefde op LAFF

Vorig jaar was het tornooi Love At First Flight onze allereerste kennismaking met het competitief gegeven rond Ultimate.

Dit jaar wilden we graag tonen hoe we als team op dat jaar al gegroeid zijn.
De Spartanen van dienst waren: David, Fee, Gilles, Janne, Jens, Joachim, Koen, Louanne, Robin, Sam, Wies en Wonne.
Maar we hadden ook een hele delegatie supporters mee, met Tim als Coach en Sofie & Astrid, Stephanie & Tilde, Roshanak, Downey, Debbie, Lien en nieuwe speler Steve om ons vanop de zijlijn aan te moedigen!!!

Onze eerste match troffen we een hele leuke bende van Mule TeamMate.
Wij konden ons onmiddelijk tonen en namen afstand door de rust te bewaren en kalm onze aanvallen af te werken.
Er werd voor elk punt gevochten langs 2 kanten en het was een heel aangename match, die de Spartans winnend konden afsluiten.

Daaropvolgend was Zero Gravity aan beurt.
Tegen deze ploeg hadden we vorig jaar onze eerste winst geboekt en je zag dat ze dit jaar uit waren op revanche.
Vanaf de eerste minuut holden we achter de feiten aan en moesten we het spel wat ondergaan en al snel stonden we 5 punten achter en was het half-time.
Maar de Spartans hadden geen zin om zich zomaar gewonnen te geven, dus vochten ze moedig terug!
De winst, die was voor Zero Gravity, maar het was uiteindelijk maar met 2 punten verschil en mocht het nog 10 minuten langer geduurd hebben dan hadden we ze kunnen terugpakken.
Maar opnieuw een heel mooie match en een verdiende winnaar!

De laatste match van de eerste groepsfase was tegen de mensen van AdréNalinnes.
Doordat we in de vorige match redelijk diep waren gegaan maakten we in het begin iets meer fouten.
Een pass die net niet aankwam, een disc vangen en dan toch laten vallen of net buiten staan.
De ervaring van AdréNalinnes zorgde ervoor dat zij zonder dergelijke fouten een kloof konden slaan van 2 punten en die konden we niet meer ophalen.
We konden ons herpakken, maar konden het verschil niet meer terugdraaien.
Ondanks de intensiteit om terug te komen bleven we genieten van elk moment op het veld en ook de spelers van AdréNalinnes wisten dit te appreciëren.

Na deze match werden er nieuwe groepen gevormd en wisten we onze nieuwe tegenstanders.

Onze 4e match van zaterdag en de 1ste van de tweede ronde, was tegen de DUC’s, een nieuwe ploeg uit Dendermonde (het scenario van onze ploeg vorig jaar).
Tijdens deze match konden wij onze ervaring tonen en namen we onmiddelijk afstand door een heel sterke defence en mooi samenspel in de aanval.
We zagen in deze match heel veel gelijkenissen met hoe wij vorig jaar speelden en het was dan ook geweldig om te zien hoe enorm we gegroeid zijn sindsdien.
De match lag al redelijk snel in zijn plooi en met een oververdiende winst sloten we deze gezellig wedstrijd af met een spirit-spelletje ‘Duck Hunting’, dat Robin met 1 krachtige worp wist te winnen.

De 5e en laatste match van zaterdag was een waar iedereen van onze ploeg naar uitkeek, we speelden namelijk tegen onze goede vrienden van de White Foxes!!!!
Op de eerste speeldag van de BUOC hadden we ze al 2x verslaan, maar het waren telkens zeer intensieve en ontzettend leuke wedstrijden om te spelen.
En dat was ook deze keer niet anders.
Door een ijzersterke defence hadden we al direct hun punt kunnen afnemen en bleven we zo tot halverwege de match op voorsprong, maar dan kwam de kracht van de Foxes naar voor.
Ze namen voorsprong door 3 opeenvolgende punten te scoren en dat gaven ze niet meer uit handen.
Met 1 punt verschil en een hele rits uitgeputte spelers langs twee zijden was de winst voor de White Foxes.

 

Zondag mochten we dan onze 3e en laatste groepsmatch afwerken en dit tegen de Zeppelins Open.
De spelers van de Zeppelins toonden ons van in het begin hoe je via prachtig samenspel een match beheerst onder controle kan houden.
Wij moesten het spel ondergaan en konden voornamelijk onze goede defence tonen, maar in de aanval ontbrak het vaak tijdens de laatste pass.
Beide ploegen bleven er voor gaan en uiteindelijk hebben we uit dit verlies heel veel opgestoken!

Hierdoor mochten we nog 2 matchen spelen en konden we voor plaats 13 gaan.
In de eerste match troffen we terug de toffe mensen van Mule TeamMate en beleefden we een soortgelijke match.
Onzettend leuke en toffe sfeer met een spel dat heel lang over en weer ging.
Maar halverwege de match wisten we toch de bovenhand te nemen en dit lieten we niet meer los!
We speelden dus onze laatste match voor plaats 13 of 14 en dus sowieso al een verbetering van vorig jaar.

In deze laatste match kwamen we de jongens van Diabolic Heaven tegen, de organiserende ploeg!!
Chapeau wat deze jongens 2 dagen hebben gedaan.
Niet alleen was dit voor hen ook al de 8ste match, maar tussen alles door mochten (moesten) ze ook meehelpen met de organisatie.
Wij hoopten op lichte vermoeidheid bij die jonge atletische jongens, maar ze toonden ons hoe je zo’n weekend kan schitteren zowel op als naast het veld.
Na 7 lange matchen zag je bij onze spelers de vermoeidheid werken op de sprintsnelheid en hiervan konden de onvermoeibare jongens van Hasselt gebruik maken.
Wij speelden ons spel en haalden onze punten, maar zij wisten hun punten heel efficiënt af te maken op snelheid en deden ons zo elke punt beetje bij beetje meer pijn.
Op het einde werd het nog nipt, maar wij moesten genoegen nemen met de 14e plaats.

We bedanken ook Diabolic Heaven voor die ontzettend spannende en leuke match en nog meer voor de organisatie van dit toch meer dan geweldig tornooi!!!!

Als kers op de taart bleek dat onze tegenstanders de matchen hetzelfde ervaren hadden als ons.
We werden verkozen (samen met onze vrienden van White Foxes) tot ploeg met beste spirit van de open division.

Een mooie afsluiten bestaat er niet voor die tornooi vol liefde voor elkaar en de sport!

Tot volgend jaar!!!!

Geef een reactie